Хуб, бародару хоҳарони нимнигор умуман хешу табори надоранд, аз ин рӯ онро чизи бад ё бадахлоқӣ ҳисоб кардан мумкин нест. Тааҷҷубовар нест, ки як бача ва духтари калонсол, ки шарикони доимии ҷинсӣ надоранд ва қариб ҳамарӯза дар атрофи ҳамдигар ҳастанд, ногаҳон худро дар сатҳи ҷинсӣ ба ҳамдигар ҷалб карданд. Бо назардошти он, ки ин ба духтар писанд омад (ба бача пас савол нест), ман фикр мекунам, ки онҳо гоҳ-гоҳ ба ин гуна кор машғул мешаванд.
Ҳамеша мегуфт, ки бадани боллазату шањдбори ва зани шавќовар метавонад аз назари љинсї зани ҷавон соя гузорад! Ва чӣ - хеле як мақоми корӣ ва медонад, ки ӯ аз мардон чӣ мехоҳад. Ҳамзамон вай медонад, ки чӣ гуна ниёзҳои ҳар як мардро қонеъ гардонад. Ба андешаи ман, ин занҳо барои алоқаи ҷинсӣ комил ҳастанд!